De huidige korenmolen van Stellendam had nog een voorganger op dezelfde plek, een standerdmolen. Stellendam is ontstaan na de inpoldering van de Eendrachtspolder in 1780. Het dorp telde in 1795 reeds 256 inwoners en in 1810 was dit aantal gestegen naar 420. De Stellendammers werkten hoofdzakelijk in de landbouw en de visserij. Omstreeks 1820 was het dorp groot genoeg voor de bouw van een korenmolen.

 

Deze molen is gebouwd nadat de voorganger (anno 1821) door een orkaan in november 1838 van zijn fundamenten was geschoven. Diverse onderdelen van de oude molen werden hergebruikt in de huidige.

In 1961 werd de molen aangekocht door de toenmalige gemeente Stellendam en in 1964/'65 gerestaureerd. 
Op 7 oktober 1901 trof de bliksem één van de roeden, die daardoor aan één end verbrijzeld werd. Ook sneuvelde hierbij, opmerkelijk, de vangketting. Tien dagen later bestelde molenaar Nachtegaal bij de fa. Pot een nieuwe roede. 

De familie Nachtegaal hield de molen tot 1957 in bedrijf, daarna maalde door S.J. Later tot 1961 op commerciële basis. Lang geleden werd hier ook gepeld; tot omstreeks 1927 was onder de stellingzolder een pelsteen aanwezig; hieraan herinnert nog steeds de pelkist.

 

Het zou tot eind 1964 duren voordat de restauratie van de molen daadwerkelijk van start kon gaan. De toestand van de Korenlust was in die tijd van dien aard dat er al geruime tijd klachten waren van omwonenden. Bij harde wind vlogen de stukken van de molenkap in de rondte. De gemeente moest iets doen: óf de gevaarlijke delen van de molen afbreken óf laten restaureren. Toen het Eilanden-Nieuws op 16 oktober 1964 verslag deed van het begin van de restauratie, kopte de krant: 'Balk van 800 kg hing jaren aan een zijden draad!'Medewerkers van Molenmakerij Dirkse troffen de molen in een desolate toestand aan. Van de balie bleken 4 vakken (16 meter) nog aan één anker vast te zitten. Ook boven in de kap was alles kapot. Toen de staartbalk van 800 kg van grote hoogte naar beneden kwam, bleek deze voor 90% verrot te zijn. De restauratiekosten waren begroot op 20.390 gulden.

Tijdens de restauratie werd duidelijk dat sommige onderdelen niet meer te repareren waren. Onder andere door de noodzakelijke vernieuwing van deze onderdelen, oversteken de uiteindelijke de 30.000 gulden. de restauratiewerkzaamheden bestonden uit:

- windpeluw met keer en weerstijlen vernieuwen;

- baard herstellen, voorschild en stormluiken vernieuwen;

- nieuwe staart streken;

- lange en korte spruit vernieuwen;

- roosterluiken en smeerzolder vernieuwen;

- lange en korte schoren vernieuwen;

- de roede geheel ophekken;

- kap vernieuwen en afdekken met rubberoid;

- balie geheel vernieuwen;

- het gaande werk van de molen herstellen;

- de kruivloer vlak maken en rolringen repareren;

- vier zolders vernieuwen;

- schilderen, witten en teren;

- nieuwe zeilen aanbrengen;

- aanbrengen bliksembeveiliging.

De restauratie nam enige maanden in beslag. De voltooiing was in 1965.

In 1988 volgde de overdracht aan de Molenstichting. In maart 1990 gaf Molenmakerij Herrewijnen te Spijkenisse opdracht tot restauratie. Het ging onder anderen om het vervangen van de wieken, het vernieuwen van de kapzolder en het vervangen van de korte spruit, achterkeuvelens, staartbalk en baarden. Ook de vervanging van de vloerbalken van de steenzolder, de kruihaspel en de kapbedekking was noodzakelijk. Tijdens de restauratie bleek dat het muurwerk ook slecht was en dat er meer geld nodig was dan geraamd. De voltooiing van de restauratie was in 1994.

In september 2008 werden de roeden tijdelijk verwijderd om in de werkplaats van molenmaker Herrrewijnen te worden hersteld. Op 8 oktober werden zij alweer gestoken.

 

Het koppel kunststenen (15ers) zijn er door de molenaar en dhr. H. Star zelf in gezet. Het koppel stenen werd onder andere gesponserd door de Rabobank.